Joe Chal: – Nie wiem o żadnym Holokauście, powiedziała sekretarka Goebbelsa!

Joe small picture

Joe Chal vel Chalubowicz

Była sekretarka szefa nazistowskiej propagandy Niemiec Josepha Goebbelsa zmarła w zeszłym tygodniu w wieku 106 lat w Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu.

Brunhilda Pomsel zmarła 27 stycznia w domu opieki dla starszych ludzi w południowej części miasta Monachium, poinformował o tym Christian Krones, który przeprowadził obszerny wywiad z nią, zarejestrowany w 2016 roku na taśmie filmowej pt: „Niemieckie Życie”.

Pomsel, która przez trzy lata pracowała dla Goebbelsa jako sekretarka i stenografka, upierała się, że nie miała pojęcia o Holocauście, że zginęło „sześć milionów Żydów”.

„Nie wiedzieliśmy nic”, powiedziała w filmie.

Foto: Brunhilda Pomsel – ostatnia sekretarka Josepha Goebbelsa;

„My wszyscy zostaliśmy uwięzieni w obozie koncentracyjnym, powiedziała odnosząc się do totalitarnego państwa Adolfa Hitlera.

Jako jedna z pół tuzina sekretarek zatrudnionych w biurze Goebbelsa od 1942 do 1945 roku, aż do upadku reżimu nazistowskiego, Pomsel była jedna z ostatnich naocznych świadków w kręgu czołowych nazistów.

W filmie dokumentalnym  „Niemieckie Zycie „, upierała się, że nie czuła żadnej winy i dodała: „. Nie mogłam stawić oporu – byłam zbyt wielkim tchórzem”.

Powiedziała również w ubiegłym roku, że kiedyś w 1933 roku wiwatowali na cześć Hitlera, dodając, że „nie wiedzieliśmy do czego dojdzie w przyszłości”!.

Wspominała o ostatnich dniach w bunkrze Hitlera mówiąc, że dużo alkoholu było pite, ponieważ wodzowie nazistowscy chcieli „wygłuszyć siebie”.

Gdy wojska radzieckie wkroczyły do Berlina pod koniec II wojny światowej, Pomsel została schwytana i spędziła pięć lat w rosyjskich łagrach.

Od 1950 roku przez 20 lat pracowała dla niemieckiego radia publicznego, ale zdecydowała się milczeć i nie wspominać na temat swojej pracy w czasie wojny. Jednak w 2011 roku coś w niej się otworzyło i jej wspomnienia zostały opublikowane.

”Uwaga przyszłe pokolenia”!

Bohaterka tego dokumentalnego filmu otwarcie opowiadała a celowo wybrane pytania twórcy sterowali nią tak, aby zmusić widzów do zastanowienia się – „co by zrobili i czy mieliby odwagę przeciwstawić się maszynie nazistowskiej?”.

W ujęciach czarno-białym tego filmu w ekstremalnym zbliżeniu przypomniano Pani Pomsel czasy Goebbelsa, które zostały celowo przeplatane wybranym archiwalnym materiałem filmowym  nazistowskiego horroru, włącznie z nagimi ciałami Żydów i masowych grobów.

O czym Pomsel sama mówi: „Nic nie jest nigdy czarno-białe. Zawsze jest trochę szarości we wszystkim”.

Dodając „Nie widzę siebie jako winnego i chyba najwyższy czas skończyć obwiniać całą ludność niemiecką”.

W swoim wywiadzie dla mediów powiedziała, „ponieważ mam czyste sumienie to nie rozumiem, dlaczego nie powinnam o tym mówić?”.

„Zadaniem tego filmu jest przekazywanie dla przyszłych pokoleń tych rzeczy. Jest coraz mniej świadków z tamtych czasów, więc zgodziłam się”.

Opisała Goebbels jako zadbanego i uprzejmego – „doskonały aktor”, który podczas wystąpień publicznych zamienił się w „nie do poznania szalejącego karła”.

Opisała Goebbels jako zadbanego i uprzejmego – „doskonały aktor”, który podczas wystąpień publicznych zamienił się w „nie do poznania szalejącego karła”.

Zapytana o teraźniejszy wzrost prawicowego populizmu w Europie, nazwała to”przerażające, po prostu przerażające”.

Dyrektor tego filmu Krones powiedział o tej kobiecie, która zmarła 27 stycznia w domu starców, że czuło się i pozostawało mocne napięcie psychicznie aż do jej śmierci.

„Byliśmy w kontakcie, kiedy ostatnio rozmawiał z nią przy okazji jej urodzin w dniu 11 stycznia,” powiedział.

„Wciąż była pełna energii, pełna nadziei na przyszłość”.

„Było kilka wzlotów i upadków z powodu jej zaawansowanego wieku. Psychicznie nie było żadnego problemu, ale zachowywała wciąż czujność”

Powiedział, że książka o wspomnieniach Pomsel, oparta na wywiadach, ma zostać opublikowana w tym roku.

Krones powiedział, że ze względu na wzrost prawicowego populizmu w świecie zachodnim, to miało być  „ostrzeżenie dla obecnych i przyszłych pokoleń”.

Od autora

Szkoda, że producenci tego filmu próbowali „na siłę” i na dodatek ” kłamliwie” pokazać II wojnę światową tylko jako „rzeź nazistów na Żydach” z pominięciem większych okrucieństw tamtej wojny.

W artykule tym wykorzystano ogólnie dostępne informacje z netu jak i źródła własne.

Reklamy

Informacje o Joe Chal

Prezes Polsko-Australijskiej Fundacji na Rzecz Zdrowia i Rozwoju Dziecka
Ten wpis został opublikowany w kategorii Historia, Kultura, Polityka, tragedia i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s